Grudziądzka 5, 87-100 Toruń
tel.: +48 56 611 3310

Profesor Franciszek Bylicki (1943-2016)

Franciszek Bylicki urodził się 22 marca 1943 r. w Toruniu. W roku 1960 uzyskał maturę w I Liceum Ogólnokształcącym im. M. Kopernika i następnie rozpoczął studia fizyki na UMK, które ukończył w 1965 r. Po magisterium, w latach 1965-1967, pracował jako asystent w Zakładzie Fizyki na Wydziale Elektrotechniki i Telekomunikacji Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Bydgoszczy. W roku 1967 został zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Fizyki Doświadczalnej UMK w Toruniu i od tego momentu, przez czterdzieści lat, Jego zawodowe życie związane było z naszym instytutem.

Zainteresowania i aktywność naukowa Franciszka Bylickiego dotyczyły fizyki atomowej i molekularnej, w szczególności pompowania optycznego i podwójnego rezonansu magnetyczno-optycznego, echa spinowego, procesów relaksacyjnych w gazowych układach atomowych, spektroskopii krzyżujących się poziomów, spektroskopii nasyceniowej.

W Toruniu rozpoczął badania w dziedzinie pompowania optycznego. Tej dziedziny dotyczyła Jego praca doktorska pt. „Badanie poprzecznej relaksacji optycznie pompowanych par cezu w obecności neonu metodą echa spinowego”, którą wykonał pod kierunkiem prof. Stanisława Łęgowskiego uzyskując w 1973 r. stopień doktora nauk fizycznych. W roku 1979 uzyskał stypendium Fundacji Humboldta i wyjechał na roczny staż podoktorski do Heidelbergu, gdzie pracował w laboratorium prof. Gisberta zu Putlitza. W następnych latach kilkakrotnie (1981, 1983, 1984) wyjeżdżał do tego laboratorium prowadząc badania w dziedzinie molekularnej spektroskopii wysokiej zdolności rozdzielczej. Owocem tych badań była Jego rozprawa habilitacyjna pt. „Spektroskopowe badania struktury NO2”, na podstawie której w roku 1984 uzyskał stopień doktora habilitowanego. Po habilitacji, w latach 1984 – 1987 był zastępcą dyrektora Instytutu Fizyki UMK ds. naukowych. W roku 1986 nawiązał współpracę z prof. Wolfgangiem Demtröderem na Uniwersytecie w Kaiserslautern, gdzie w ramach kilku staży (1986-87, 1988) prowadził badania struktury cząsteczek przy użyciu metod spektroskopii laserowej. W 1993 r. przebywał na Uniwersytecie w Grenoble, gdzie brał udział w badaniach stanów wibronowych cząsteczki NO2. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych włączył się do prowadzonych pod kierunkiem prof. Wojciecha Gawlika w Krajowym Laboratorium FAMO prac nad wytworzeniem kondensatu Bosego-Einsteina w parach rubidu.

Franciszek Bylicki był oddanym i sumiennym nauczycielem akademickim, pamiętanym z wykładów i pracowni, a także z akcji popularyzatorskich dla młodzieży szkolnej. Brał udział w organizacji Letnich Szkół Optyki Kwantowej w Bachotku, organizowanych corocznie na przemian z Uniwersytetem Gdańskim przez szesnaście lat, w latach 1973-1989 i do dziś wspominanych przez ich dawnych uczestników.

Po przejściu na emeryturę związał się z Instytutem Fizyki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, gdzie od roku 2008 był profesorem nadzwyczajnym. Franciszek Bylicki był zapalonym żeglarzem, wakacje spędzał żeglując po jeziorach mazurskich, był członkiem Akademickiego Klubu Żeglarskiego, a w latach 1965-1970 członkiem jego zarządu. W latach 1990 – 1994 jako radny Rady Miasta Torunia przewodniczył Komisji Gospodarki Przestrzennej.

Zmarł po ciężkiej chorobie 28 czerwca 2016 r. Został pochowany na cmentarzu Św. Jerzego przy ul. Gałczyńskiego.